کمیسیون انجمن های علمی

(0)
(0)
کمیسیون انجمن های علمی

پيشينه تأسيس انجمن هاي علمي در جهان، به اوایل قرن هفدهم ميلادي باز مي گردد، زماني که دانشمندان و فلاسفه براي مذاکره و مباحث علمي، در کنار هم جمع مي شدند تا از نتايج کارهاي علمي و تحقيقاتي يکديگر آگاه شوند. در حال حاضر هزاران انجمن علمي در سطح جهان وجود دارند که اعضاي آنها به بيش از ميليونها نفر مي رسد. انجمن سلطنتی بریتانیا در 1660 میلادی و آکادمی علوم آمریکا در 1863 نمونه ای از مجامع علمی است.

در سال 1603، فدرکو چزی، جوانی هک، فرانچسکو استلونی و آناستازیو از اعضاء آکادمی لینچه بود. در سال 1612 درباره این انجمن گفته اند: درباره موضوعات علمی تازه به مطالعه می پردازد. انجمن سلطنتی لندن با هدف ارتقاء معرفت طبیعی تحت حمایت چارلز دوم پادشاه انگلستان در سال 1660 بوجود آمد. این انجمن مشهورترین انجمن علمی در جهان است و با آنکه از طرف دولت حمایت می شود دولتی نیست و به شکل یک موسسه خصوصی اداره می شود. برخی از روسای اولیه انجمن عبارتند از: کریستوفررن، ساموئل پپیز و اسحق نیوتون. این دانشمندان با تشکیل انجمنهای علمی وسازمانهای مشابه از طریق شناسایی و انتخاب افراد مستعد فعال در علم به پیشرفت علم کمک می کنند.

تاريخچه انجمن هاي علمي در جمهوري اسلامي ايران به سه دوره تقسيم مي شود: دوره اول قبل از 1340 که به علت تعداد اندک متخصصان در يک رشته، فعاليت ها فقط شامل نشست ها و جلسات چند متخصص بود نظير جامعه شيمي دانان ايران، کانون مهندسين ايران و مجمع وکلاي دادگستري. دوره دوم فعاليت انجمن هاي علمي از سال 1340 تا 1370 است که نقش وزارت علوم در تشکيل انجمن هاي علمي کاملاً محسوس است. در سال 1349 تا سال 1357 تعداد انجمن ها به 78 مورد رسيد. در سالهاي انقلاب اسلامي فعاليت هاي فوق تا حدودي با وقفه روبرو شد ولي پس از سال 1362 فعاليت انجمن ها دوباره آغاز شد. دوره سوم از سال 1370 با مصوبه دويست و شصت و دومين جلسه شورايعالي انقلاب فرهنگي مورخ 7/8/1370 آغاز مي شود که بر اساس آن صدور مجوز تأسيس انجمن هاي علمي در حيطه اختيارات کميسيون انجمن هاي علمي وزارت علوم، تحقيقات و فناوري قرار گرفت. هم اکنون 322 انجمن علمي مطابق استانداردهاي تعيين شده و با مجوز کميسيون انجمن هاي علمي ايران در حال فعاليت هستند.

شرکت سازنده